استاد سياف
رهبر اتحاد اسلامي افغانستان
"من موسفيد 57 ساله هستم و در کودکي پدرم را از دست داده ام، در حالي که ديگران از مرگ پدر يتيم مي شوند من از مرگ مسعود يتيم شده ام ".
"همه مردمي كه تخصص جنگي دارند به ابتكارات وي قانع و قايل بودند. لكن شهامت وي را ببينيد، دينداري وي را ببينيدكه يك روز هم موفقيت هاي خود را وكار نامه هاي خود را به خود منسوب نساخته بود. اگر برادران به ياد داشته باشند، هميشه كه يك موفقيت به دست مي آمد، يك كار خوب انجام مي شد مي گفت كه لطف پروردگار است، همين را هم به خدا منسوب مي كرد به خود منسوب نمي كرد. من يك روز هم از زبان ايشان نشنيده ام كه گفته باشد ما اينطور كرديم. يك روز هم از زبان ايشان نشنيده ام كه گفته باشد من فلان جا را فتح كردم، هميشه مي گفت كه به لطف پروردگار اين كار اينطور شد، به لطف پروردگار ما توانستيم اين كار را بكنيم. كه اين دلالت بر ايمانداري وي مي كرد، دلالت به شهامت وي مي كرد. گپ ديگري كه بسيار مختصر بايد بگويم اينست كه ممكن مردم در مورد انجنير مسعود، گپهاي مختلف زده باشند، دوست و دشمن صحبت كرده باشد، لكن چيزي كه قابل فهم است در مورد انجنير مسعود – خداوند غرق رحمتش كند- [اين است که] او آدم مؤمن، مجاهد، خدا ترس، پرهيزگار و با تقوا بود و براي قيام يك نظام راشد اسلامي كار مي كرد. اين را كه مردم امروز هر تعبيري كه مي كنند، بكنند. من او را مي شناختم. گفتم كه مرد مجاهد ومؤمن بود و براي قيام يك نظام اسلامي كارمي كرد. خدا شاهد است كه من اين را از دهانش چندين با رشنيده ام، و درعملكردش همين مطلب را مشاهده مي كردم كه او براي قيام يك نظام راشد اسلامي كار مي كرد و امروز هم من اين را چند جاي تكرار كردم و باز هم تكرار مي كنم، اگر خواسته باشيم كه گرامي داشت نام وي را بكنيم، اگر خواسته باشيم قدر و عزت خون وي را كه در اين راه ريخته است، داشته باشيم، بايد در مورد اقامهي نظام راشد اسلامي فروگذاشت نكنيم. روح اين ملت در همين گپ فشرده شده و تاريخ اين ملت در گرو اسلام و در گرو جهاد است ".
رهبر اتحاد اسلامي افغانستان
"من موسفيد 57 ساله هستم و در کودکي پدرم را از دست داده ام، در حالي که ديگران از مرگ پدر يتيم مي شوند من از مرگ مسعود يتيم شده ام ".
"همه مردمي كه تخصص جنگي دارند به ابتكارات وي قانع و قايل بودند. لكن شهامت وي را ببينيد، دينداري وي را ببينيدكه يك روز هم موفقيت هاي خود را وكار نامه هاي خود را به خود منسوب نساخته بود. اگر برادران به ياد داشته باشند، هميشه كه يك موفقيت به دست مي آمد، يك كار خوب انجام مي شد مي گفت كه لطف پروردگار است، همين را هم به خدا منسوب مي كرد به خود منسوب نمي كرد. من يك روز هم از زبان ايشان نشنيده ام كه گفته باشد ما اينطور كرديم. يك روز هم از زبان ايشان نشنيده ام كه گفته باشد من فلان جا را فتح كردم، هميشه مي گفت كه به لطف پروردگار اين كار اينطور شد، به لطف پروردگار ما توانستيم اين كار را بكنيم. كه اين دلالت بر ايمانداري وي مي كرد، دلالت به شهامت وي مي كرد. گپ ديگري كه بسيار مختصر بايد بگويم اينست كه ممكن مردم در مورد انجنير مسعود، گپهاي مختلف زده باشند، دوست و دشمن صحبت كرده باشد، لكن چيزي كه قابل فهم است در مورد انجنير مسعود – خداوند غرق رحمتش كند- [اين است که] او آدم مؤمن، مجاهد، خدا ترس، پرهيزگار و با تقوا بود و براي قيام يك نظام راشد اسلامي كار مي كرد. اين را كه مردم امروز هر تعبيري كه مي كنند، بكنند. من او را مي شناختم. گفتم كه مرد مجاهد ومؤمن بود و براي قيام يك نظام اسلامي كارمي كرد. خدا شاهد است كه من اين را از دهانش چندين با رشنيده ام، و درعملكردش همين مطلب را مشاهده مي كردم كه او براي قيام يك نظام راشد اسلامي كار مي كرد و امروز هم من اين را چند جاي تكرار كردم و باز هم تكرار مي كنم، اگر خواسته باشيم كه گرامي داشت نام وي را بكنيم، اگر خواسته باشيم قدر و عزت خون وي را كه در اين راه ريخته است، داشته باشيم، بايد در مورد اقامهي نظام راشد اسلامي فروگذاشت نكنيم. روح اين ملت در همين گپ فشرده شده و تاريخ اين ملت در گرو اسلام و در گرو جهاد است ".
